فیزیوتراپی آسیب های ورزشی مفصلی عضلانی tel:26315000

کلینیک فیزیوتراپی پردیسان (تهران) TEL: 26315000

فیزیوتراپی ، جایگزینی برای روش های درمانی تهاجمی
 
 
 

                  

         پیشرفت و توسعه علوم و فناوری‌های مختلف اگر چه در ظاهر رفاه و آسایش بیشتری برای بشر به ارمغان آورده است       

ولی به‌دنبال تغییرات چشمگیر در سبک زندگی، کم‌تحرکی و ترویج عادات و فعالیت‌های نامناسب بدنی، شیوع بعضی از بیماری‌های جسمی ازجمله بیماری‌ها و اختلالات اسکلتی- عضلانی نظیر پوکی استخوان، ضعف عضلانی و دردها و آسیب‌های مفصلی افزایش قابل توجهی داشته است البته بدیهی است که انتظار می‌رود به موازات گسترش همه علوم، دانش پزشکی نیز پیشرفت‌های محسوسی داشته باشد و درمان چنین بیماری‌ها و مشکلاتی با سهولت و اثربخشی بیشتری نسبت به گذشته انجام پذیرد و مسلماً در این راستا به‌کارگیری روش‌های نوین، غیرتهاجمی، کم‌هزینه و البته مؤثر در اولویت انتخاب قرار دارند.

نمونه‌ای از این روش‌های درمانی که به‌خصوص در سال‌های اخیر مورد توجه بیشتری قرار گرفته است، درمان‌های توانبخشی و فیزیوتراپی هستند. یکی از رشته‌های علوم پزشکی که در سه حوزه پیشگیری، درمان و توانبخشی به ایفای نقش می‌پردازد و از این نظر دارای اهمیت و تأثیر بسزایی در ارتقای سلامت جامعه است، رشته فیزیوتراپی است. فیزیوتراپی یا فیزیکال تراپی به‌معنای درمان بدن است که در آن از روش‌ها و تجهیزات فیزیکی به‌منظور درمان و توانمند کردن بیماران استفاده می‌شود. به‌عبارت دیگر، پدیده‌های فیزیکی مثل گرما، سرما، نور، صوت، جریان الکتریکی، مغناطیس، کشش، فشار جهت درمان به‌کار می‌روند. در مقابل روش‌هایی نظیر دارو درمانی و جراحی که همواره می‌توانند عوارض، مخاطرات و هزینه‌هایی برجای گذارند، فیزیوتراپی رشته‌ای کم عارضه، ایمن و نسبتاً ارزان محسوب می‌شود.

  • انـواع درمـان‌های فیزیوتراپی چیست؟

به‌طور کلی درمان‌های فیزیوتراپی به سه دسته تقسیم‌ می‌‌شوند. دسته اول تحت عنوان الکتروتراپی شناخته می‌شوند که در آن دستگاه‌هایی مثل تحریک الکتریکی، امواج فراصوت و لیزر مورد استفاده قرار می‌گیرند. دسته‌دوم شامل تمرین درمانی و تجویز ورزش‌های خاص تقویتی، کششی و تعادلی هستند و دسته سوم، درمان‌های دستی مثل ماساژ و تکنیک‌های مختلف و متنوع هستند که توسط دستان فیزیوتراپیست اعمال می‌شوند.

  • فیزیوتراپیست چه وظیفه‌ای برعهده دارد؟

متخصص فیزیوتراپی باید با ارزیابی و معاینه کامل بیمار به تشخیص صحیحی از نظر نوع اختلالات بدنی موجود و علل ایجاد آن برسد. سپس باید با توجه به یافته‌های حاصل از معاینه، شرایط بیمار و اهداف مورد نظر، یک برنامه درمانی مناسب را طرح ریزی کند که هر یک از سه روش درمانی ذکر‌شده می‌توانند در این برنامه قرار بگیرند البته معمولاً روند درمان چندین جلسه به طول می‌انجامد و ضمن ارزیابی‌های مجدد، براساس شرایط بعدی بیمار ممکن است این برنامه درمانی نیاز به تغییراتی داشته باشد.

از آنجایی که همواره پیشگیری مقدم بر درمان است، کارشناسان فیزیوتراپی به‌منظور جلوگیری از ایجاد، عود یا تشدید بیماری‌ها، چگونگی قرار گرفتن در وضعیت‌های مناسب بدنی و نحوه صحیح انجام فعالیت‌های مختلف زندگی را به افراد آموزش می‌دهند. به‌عنوان مثال برخی از افراد ممکن است مجبور باشند به‌مدت طولانی پشت میز بنشینند یا با رایانه کار کنند. در چنین شرایطی احتمال بروز برخی مشکلات و ناراحتی‌های اسکلتی و عضلاتی مثل گردن یا کمردرد یا صدمات مچ دست افزایش می‌یابد. برای پیشگیری از بروز چنین عوارضی لازم است که برخی دستورالعمل‌ها در مورد انتخاب صندلی و میز مناسب، نحوه نشستن و کار با رایانه، انجام متناوب برخی تمرینات و ورزش‌ها مورد توجه قرار گیرند.

  • درمان چه بیماری‌هایی از طریق فیزیوتراپی انجام می‌شود؟

تقریبا فیزیوتراپی تنها رشته‌ای است که در درمان طیف وسیعی از بیماری‌ها و اختلالات دخالت دارد. انواع بیماری‌های ارتوپدی و روماتیسمی شامل دردها و صدمات استخوانی، مفصلی و عضلانی با فیزیوتراپی قابل درمان هستند. روش‌های فیزیوتراپی در توانبخشی بسیاری از بیماری‌های مغز و اعصاب مثل سکته یا فلج مغزی، ضایعه نخاعی، ام‌اس، پارکینسون و آسیب اعصاب محیطی و برخی بیماری‌های قلبی- تنفسی مؤثر هستند. درمان و توانبخشی انواع آسیب‌های ورزشی از طریق فیزیوتراپی انجام می‌شود. فیزیوتراپی بعد از جراحی‌ها نیز از بسیاری از عوارض و مشکلات مختلف مثل لخته شدن خون و خشکی‌عضلات جلوگیری می‌کند. امروزه برای کاهش عوارض برخی از بیماری‌های پوستی، سوختگی‌ها و حتی بیماری‌های زنان از فیزیوتراپی استفاده می‌شود.

  • در فیزیوتراپی چه اهدافی دنبال می‌شوند؟

در رشته فیزیوتراپی اهداف مختلفی مورد توجه قرار می‌گیرند. کاهش درد، التهاب، تورم و خشکی مفصلی، حفظ و افزایش دامنه حرکتی مفاصل، رفع اسپاسم و گرفتگی عضلات، تقویت عضلانی، بهبود استقامت و تعادل و به‌طور کلی ارتقای عملکرد و کیفیت زندگی بیماران ازجمله اهداف روش‌های فیزیوتراپی هستند البته برای رسیدن به این اهداف لازم است که بیماران جلسات فیزیوتراپی را به‌طور منظم دنبال کنند و با انجام برخی تمرینات خاص و رعایت بعضی توصیه‌ها در درمان خود مشارکت داشته باشند.

  • کشور ما از نظر دانش فیزیوتراپی در چه موقعیتی قرار دارد؟

در سال‌های اخیر رشته فیزیوتراپی در جهان رشد و تحول چشمگیری داشته است و خوشبختانه همگام با چنین تحولاتی، این دانش در کشور ما نیز با پیشرفت‌های قابل توجهی همراه بوده است. به جرأت می‌توان گفت که ما امروز از این نظر در سطح منطقه جایگاه نخست را دارا هستیم و حقیقتاً در سطح دنیا نیز از موقعیت برجسته و مناسبی برخورداریم. در حال حاضر، حدود پنج‌هزار فیزیوتراپیست در سراسر کشور در بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها، مراکز بهزیستی و توانبخشی، میادین ورزشی و کلینیک‌های خصوصی به ارائه خدمات مشغولند. جای امیدواری است که امروزه تجهیزات و دستگاه‌های پیشرفته و مدرنی در اختیار فیزیوتراپیست‌ها قرار دارند و از تکنیک‌های به‌روز و مؤثری برای درمان انواعی از بیماری‌ها استفاده می‌شود. به‌طوری که در سایه این پیشرفت‌ها بسیاری از بیماری‌ها و مشکلاتی که در گذشته غیرقابل درمان به‌نظر می‌رسیدند یا نیاز به درمان‌های طولانی مدت و هزینه‌بر داشتند، امروزه به راحتی و به‌طور مؤثر توسط روش‌های فیزیوتراپی قابل درمان و معالجه هستند. همچنین این نوید را می‌توان داد که با اجرای طرح دکتری حرفه‌ای فیزیوتراپی و آموزش متخصصانی در این سطح، سهم فیزیوتراپی در ارتقای سلامت جامعه و خدمت رسانی بهتر به هموطنان عزیز پررنگ‌تر و برجسته‌تر خواهد شد.

  • آیا می‌توان گفت فیزیوتراپی جایگزینی برای روش‌های درمانی تهاجمی و پرهزینه است؟

بله، رشته فیزیوتراپی به‌دلیل اینکه عمدتاً از عوامل فیزیکی موجود در طبیعت مثل گرما، سرما، نور و صوت استفاده می‌کند فاقد عوارض جانبی همراه با برخی درمان‌ها مثل مصرف دارو و مواد شیمیایی است البته در این تخصص علاوه بر الکتروتراپی و دستگاه‌های متداول، از تمرینات و تکنیک‌های دستی خاص نیز به‌منظور درمان بیماران استفاده می‌شود. متأسفانه باور عمومی این است که فیزیوتراپی مؤثر روشی است که در آن تنها از تجهیزات الکتروتراپی استفاده می‌شود و اهمیت تمرینات و روش‌های درمانی دستی کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد، درحالی‌که گاهی اوقات استفاده به‌جا و مناسب از این روش‌ها اثربخشی بیشتر و ماندگارتری دارد.


 
 
برخی از داروهای دیابت باعث درد شدید مفاصل می‌شوند
 

 


سازمان غذا و دارو (FDA) با انتشار بیانیه ای اعلام کرد، برخی از دارو های دیابت سبب درد شدید مفاصل می‌شوند

به گزارش رویترز، این داروها مهارکننده DPP-4 نام دارند و سبب درد شدید مفاصل می شوند. هنوز علت دقیق ارتباط این دارو با درد مفاصل مشخص نیست.

کارشناسان بهداشت سازمان غذا و دارو به پزشکان هشدار داده‌اند که باید عوارض جانبی داروها را درنظر داشته باشند و در صورت عارضه شدید، از داروهای جایگزین استفاده کنند. معمولا درد مفاصل حاصل از مصرف DPP-4 یک ماه طول می‌کشد و پس از آن کمتر می‌شود یا به طور کلی از بین می‌رود؛ با این حال باید در تجویز آن دقت شود.

کارشناسان به بیماران توصیه می‌کنند که به محض مشاهده عوارض جانبی این دارو و دارو های دیگر، به پزشک متخصص مراجعه کنند و به طور خود سرانه دارو را قطع نکنند.

داروی مهارکننده DPP-4 محصول دو شرکت Merck و Januvia است و سخنگوی هیچ کدام از شرکت ها ارتباط استفاده از این دارو با درد مفاصل را قبول نکرده‌اند.


 
 
درمان زخم پای افراد دیابتی با تحریک الکتریکی در فیزیوتراپی
 

 


فیزیوتراپیست های انگلیسی یک مرهم برقی ابداع کرده‌اند که با ارسال شوک‌های ضعیف باعث تقویت جریان خون و ترمیم سریع‌تر زخم‌های پای دیابتی می‌شود.

به نقل از پایگاه اینترنتی نیو ساینس، این مرهم برقی می‌تواند به باز شدن رگ‌های گرفته در پا کمک کند و موجب ترمیم سریع‌تر زخم‌هایی شود که درمان آنها دشوار است. این مرهم که Geko نامیده می‌شود توسط پزشکان انگلیسی کالج امپریال لندن ساخته شده است و تقریبا به اندازه یک ساعت مچی است.

این ابزار شوک‌های الکتریکی کوچک به پا ارسال می‌کند. ایده این است که این پالس‌های کوچک با انقباض اندک پاها کشش خفیف در عضلات پا ایجاد می‌کنند که در نهایت موجب تقویت جریان خون می‌شود.

محققان کالج ایمپریال لندن در یک تحقیق به بررسی این موضوع پرداختند که آیا این ابزار می‌تواند به درمان بیماری شریان محیطی و ترمیم درمان زخم پا کمک کند یا خیر. بیماری شریانی محیطی، وضعیتی است که توسط رسوب چربی در شریان پا ایجاد می‌شود و باعث محدود شدن جریان خون می‌شود.

این موضوع موجب درد ساق پا و بی‌حسی، و همچنین ریزش مو در پاها (فقدان جریان خون به پوست باعث می‌شود که فولیکول‌های مو بمیرند) می‌شود. در موارد شدید فقدان جریان خون می‌تواند باعث ایجاد زخم پا و در نهایت قطع عضو شود. درمان این بیماری با استفاده از دارو و در موارد شدید جراحی است.

با این حال یکی از موثرترین روش‌های درمانی این بیماری ورزش است زیرا باعث افزایش جریان خون شده و سبب می‌شود که سایر رگ‌های خونی کوچک در پا بزرگ شوند و به این ترتیب گرفتگی را دور بزنند. اما بسیاری از بیماران آن‌قدر درد دارند که نمی‌توانند فعالیتی انجام دهند.

در یک مطالعه 20 بیمار مبتلا به زخم پای دیابتی از این ابزار برای چهار ساعت در روز و پنج روز در هفته استفاده کردند. همچنین 20 بیمار دیگر از یک برنامه ورزشی تبعیت کردند و از این ابزار استفاده نکردند.

فرضیه این است که شوک‌های بدون درد همان اثر مفید ورزش را ایجاد می‌کنند و باعث می‌شوند که ماهیچه‌های پا بدون انجام حرکات سنگین ورزشی به آرامی کشیده شوند.

نتایج اولیه این آزمایش امیدبخش بود و بیماران درد کمتری در پاها در هنگام راه رفتن گزارش دادند. محققان همچنین استفاده از این ابزار را در مورد کمک به درمان زخم‌های پای دیابتی مورد ارزیابی قرار دادند. زخم‌های دیابتی در نتیجه جریان ضعیف خون به علت آسیب به اعصاب و رگ‌های خونی ایجاد می‌شود. نتیجه آزمایش این ابزار بر روی زخم‌های دیابتی نیز امیدبخش بود.


 
 
خطر نوشیدن آب فراوان هنگام ورزش
 
بر اساس راهنمایی‌های جدید یک پانل بین‌المللی، بهترین راهکار برای ورزشکارانی که نگران از دست رفتن رطوبت بدن خود هستند نوشیدن آب در زمانی است که احساس تشنگی می‌کنند تا مبادا موجب رطوبت‌رسانَی بیش از حد به بدن و ابتلا به بیماری هیپوناترمی مرتبط با ورزش که نادر اما مرگبار است، شوند.

به گزارش سرویس هلث، هیپوناترمی کاهش سطح خونی یون سدیم در بدن است. هیپوناترمی مرتبط با ورزش زمانی رخ می‌دهد که نوشیدن بیش از حد، بر توانایی کلیه‌ها برای دفع آب اضافی غلبه می‌کند و سدیم در بدن رقیق شده و باعث التهاب سلول‌ها می‌شود که می‌تواند خطر مرگ به دنبال داشته باشد.

به گفته محققان، رطوبت‌رسانی بیش از حد به بدن بیش از از دست دادن آب بدن است.

دکتر جیمز وینگر پزشک ورزشی در مرکز پزشکی دانشگاه لویولا در آمریکا می‌گوید: خطرات مرتبط با از دست دادن آب بدن کم است.

وی افزود: هیچ کس بر اثر از دست دادن آب بدن در میدان‌های ورزشی جان خود را از دست نداده است اما ورزشکاران در موارد نادر بر اثر رطوبت‌رسانی بیش از حد به بدن، جان خود را از دست داده‌اند.

وینگر و همکارانش در کنفرانس 2015 CrossFit در زمینه هیپوناترمی مرتبط با ورزش در کالیفرنیا جمع شدند، تا دستورالعمل‌هایی را در زمینه نگرانی‌های از دست دادن آب بدن بر اثر ورزش ارائه دهند.

این محققان در دستورالعمل جدیدی نوشتند: استفاده از مکانیسم تشنگی ذاتی برای هدایت مصرف مایع، یک استراتژی است که در حین تامین مایع کافی بدن، از نوشیدن زیادی آب و ابتلا به هیپوناترمی جلوگیری می‌کند.

از آنجایی که ورزشکاران می‌توانند از دست دادن 3 درصد یا میزان بیشتری از وزن بدن خود را بر اثر کاهش آب در جریان مسابقات ورزشی تحمل کنند، از دست دادن ملایم آب بدن بر عملکرد ورزشکار تاثیری نمی‌گذارد.

مدت‌هاست که راهنمایی‌های رطوبت‌رسانی به بدن بر نوشیدن حدود 8 اونس (236 میلی لیتر) آب در هر 20 دقیقه ورزش تکیه داشته است ولی بسیاری مربیان ورزشکاران را به مصرف آب بیشتری از این میزان به منظور جلوگیری از از دست دادن آب بدن، گرفتگی عضلات و گرمازدگی راهنمایی می‌کنند.

این در حالی است که به گفته وینگر، گرفتگی عضلات و گرما زدگی در هنگام ورزش بر اثر از دست دادن آب بدن نیست. این مطالعه در مجله Clinical Journal of Sports Medicine منتشر شده است.


 
 
کاهش درد سیاتیک
 

 

: اقداماتی وجود دارد که می‌توانید در منزل خود درد سیاتیک را تسکین دهید. به‌ویژه استفاده از پد گرم‌کننده یا بسته یخ می‌تواند مفید باشد.

 هر دو ساعت یک‌بار به مدت 20 دقیقه از این کمپرس‌های سرد و گرم می‌توانید استفاده کنید. بعد از استفاده خواهید دید کدام‌یک موجب تسکین بیشتر درد می‌شوند. همچنین می‌توانید به‌تناوب از کمپرس سرد یا گرم استفاده کنید.


مسکن‌های بدون نسخه می‌تواند موجب تسکین کوتاه‌مدت درد سیاتیک شود. گزینه‌های دیگر دارویی شامل استامینوفن و داروهای غیراستروئیدی ضدالتهابی مانند آسپیرین، ناپروکسن و ایبوبروفن هستند. ممکن است پزشک برای کاهش بیشتر التهاب تزریق آستروئید را تجویز کند.


باید تلاش کنید همزمان با التیام درد سیاتیک فعالیت داشته باشید. در واقع حرکت موجب کاهش التهاب و درد خواهد شد. فیزیوتراپ می‌تواند به شما نشان دهد چگونه می‌توانید به‌آرامی بخش تحتانی بدن خود را تحت کشش قرار دهید. با توجه به شرایط پزشکی شما، ممکن است بعضی از تمرین‌های خاص برای شما توصیه نشود. امکان دارد پزشک به شما توصیه کند اقدام به پیاده‌روی کوتاه‌مدت کنید.


در موارد درد شدید، ممکن است پزشک برای کاستن از التهاب، توصیه به تزریق آستروئیدها در ناحیه ستون فقرات کند. با این کار، دارو به‌طور مستقیم به نواحی اطراف عصب سیاتیک هدایت خواهد شد.


اگر درد سیاتیک شما به دلیل بیرون‌زدگی دیسک باشد، و هنوز پس از گذشت 4 تا 6 هفته دچار درد باشید، انجام عمل جراحی می‌تواند یک گزینه باشد. در این عمل جراح با بیرون آوردن بخشی از دیسک بیرون زده، به کم کردن فشار بر سیاتیک کمک می‌کند. حدود 90 درصد بیماران با این نوع جراحی بهبود می‌یابند. سایر اعمال جراحی می‌تواند به بهبود سیاتیک ناشی از تنگ شدن مجرای نخاعی کمک کند.


 
 
درمان کمر درد شدید (حاد)
 

 

 
 

spasm-during-exe

 

کمر دردی که تنها به مدت شش هفته به طول بیانجامد، به عنوان کمر درد شدید (حاد) شناخته می شود. این  کمر درد به شکل های سوزش، کوفتگی، تیر کشیدن، تیز یا کند، واضح یا مبهم احساس می شود. شدت این کمر درد ممکن از میزان خفیف تا سطح شدید در نوسان باشد. همچنین، کمر درد شدید حتی بر نواحی لگن و ران و قسمت باسن بیمار تأثیر گذار است.

کمر  درد می تواند ناشی از فعالیت بیش از حد و یا آسیب خاصی باشد اما در اغلب اوقات بدون مشخص بودن منشأ دقیقی ایجاد می شود. در برخی از مواردکمردرد به صورت ناگهانی ایجاد می شود و یا به صورت تدریجی گسترش پیدا می کند.80درصد انسان ها حداقل یک بار کمر درد شدید را در طول زندگی خود تجربه کرده اند. هر دوره ای از زندگی که در نظر بگیرید 15 درصد افراد دچار کمر درد شدید شده اند. به این ترتیب علایم کمر درد شدید به عنوان بخشی از تجربیات زندگی افراد در نظر گرفته می شود.

علائم و نشانه ها

کمر درد شدید تا حدودی خطرناک می باشد. علائم این کمر درد عمدتاَ چندان مشکل ساز و خطرناک نمی باشند. اگر دیسکی از کمر آسیب دیده باشد و حتی پاره شده باشد ممکن است بدون عمل جراحی بهبود  یابد. این نوع از کمر درد به ندرت به خاطر فرآیند های خطرناکی همچون، شکستگی استخوان، عفونت و یا سرطان به وجود می آید. کمر درد شدید در افراد بالای 50 سال، افراد با سابقه سرطان، یا تب شدید، در افراد دیابتی، مصرف کنندگان مشروبات الکی و دارو های کورتیکواستروئیدها، همچنین افراد دارای پوکی استخوان بسیار شایع است.

اگر علائمی از درد زانو، احساس ضعف و یا سختی در کنترل مثانه یا شکم وجود داشته باشد، نشانه این است که انجام معاینات پزشکی امری ضروری است. همچنین، اگر کمر درد بیش از شش ماه به طول بیانجامد باید به  پزشک مراجعه  نمود و معاینات پزشکی را انجام داد.

علت کمر درد شدید

در اغلب اوقات شناسایی منشأ مشخصی برای علت کمر درد شدید کاری دشوار است. در حقیقت، این نوع درد می تواند از نواحی مختلفی از بدن همچون ماهیچه ها، بافت همبند نرم، رباط ها، غضروف ها و کپسول های مفصلی و رگ های خونی نشأت گرفته باشد. به هر حال؛ پارگی، کشیدگی، اتساع، و یا رگ به رگ شدن این بافت ها؛ و نیز پارگی حلقوی (پارگی کوچک که در ناحیه بیرونی دیسک بین مهره ها رخ می دهد) می توانند باعث کمر درد شدید شوند. حتی اگر میزان آسیب بافت ها ناچیز باشد و سریعاً ترمیم یابند اما میزان کمر درد ایجاد شده بسیار شدید می باشد.

women-back-pain-300x214

صرف نظر از این که بافت آسیب دیده باعث ایجاد کمردرد می شود، مجموعه از اتفاقات نیز در جریان این آسیب دیدگی سبب افزایش شدت کمر درد می گردند. به عنوان مثال؛ بدن در پاسخ به آسیب دیدگی بافت انواع مختلفی از مواد شیمیایی را آزاد می کند. به این ترتیب؛ این مواد شیمیایی تارهای عصبی حساس به درد را تحریک می کنند و درنتیجه باعث ایجاد احساس درد در آن ناحیه می شوند. برخی از این مواد شیمایی نیز از طریق ایجاد التهاب و تورم باعث ایجاد کمر درد می شوند. افزون بر این، مواد  شیمیایی که باعث ایجاد تورم شده اند ممکن است با بازخورد و ارسال سیگنال های بیشتر درد باعث شوند که تورم همیشگی در قسمت آسیب دیده مشاهده شود. التهابات ناشی از مواد شیمیایی به مدت چندین روز و حتی هفته وجود دارند.

گرفتگی عضلانی (اسپاسم) در بافت ها می تواند باعث تغییر ستون فقرات شود (تغییر ستون فقرات به این معناست که بخشی از بدن به یک سمت کج شود)، این امر نیز سبب عدم هماهنگی عضلات می گردد. افزون بر این، در هنگام گرفتگی عضلانی مواد غذایی موجود در خون نمی توانند به ناحیه آسیب دیده برسند که به نوبه خود سبب کاهش انتقال و تأمین اکسیژن و مواد مورد نیاز می شود. نتیجه امر این که، مکانیسم هایی که از ایجاد التهاب جلوگیری می کنند دچار اختلال می شوند و زمینه برای التهاب در ناحیه آسیب دیده فراهم می گردد.

تشخیص

در اغلب اوقات نیازی به چنین آزمایش هایی نیست. اما اگر افرادی که دارای  ترومای شدید هستند، یا افراد بالای 50 سال باشد، یا سابقه سرطان، تب، دیابت و دیگر مشکلات پزشکی داشته باشند، همچنین معتادان، افراد دارای اختلالات در کارکرد مثانه و روده، یا دچار درد های شبانه و پوکی استخوان؛ این نوع درد (کمر درد شدید) دیده شود انجام آزمایش های عکس برداری می تواند در روند درمان کمردرد کار ساز باشد.

انواع مختلفی از آزمایش های عکس برداری  در تشخیص کمردرد وجود دارد که عبارتند از: اشعه ایکس، عکس برداری از استخوان، سی تی اسکن، و ام آر آی. انتخاب هر یک از این آزمایش ها بسته به شرایط و وضعیت پزشکی بیمار دارد.  توجه به این نکته بسیار حائز اهمیت است که تشخیص نهایی بر اساس ترکیبی از سوابق پزشکی، معاینات پزشکی و آزمایش های تشخیصی صورت می گیرد و نه فقط بر اساس آزمایش های عکس برداری.

untitled24

خبر خوب این که حتی اگر منشأ کمر درد شدید مشخص نباشد، پس از مدتی این کمر درد تسکین پیدا می کند و بافت های آسیب دیده به حالت اولیه خود باز می گردند. پنجاه درصد از بخشی های آسیب دیده در دو هفته اول به طور کامل التیام پیدا می کنند. پس از گذشت شش هفته نیز از  80 درصد کمر درد کاسته شده است. متأسفانه مدت و شدت کمر درد در یک ناحیه را نمی توان بر اساس محل و میزان آسیب دیدگی، و یا حتی شدت اولیه درد پیش بینی نمود. کمر درد در اولین روز های آسیب دیدگی می تواند بسیار آزار دهنده باشد اما، پس از مدتی تنها علائم خفیفی از کمردرد احساس خواهد شد.  هر چند در بیش از 30 درصد افراد  ممکن است کمر درد طولانی مدتی گزارش شود.

مشاهده فیلم زیر ، به شما برای آشنایی با بهترین و کاملترین روش درمان کمردرد شدید کمک می کند.

 

درمان کمر درد شدید

تحمل درد و انجام فعالیت های روزانه بهترین توصیه برای درمان کمر درد شدید می باشد. در این قسمت به بهترین و کاملترین روشهای درمان میپردازیم. همچنین می توان در رختخواب استراحت کرد و محل آسیب دیده را سرد نگه داشت.  اما، با انجام فعالیت و در گیر کردن بدن، جریان خون در ناحیه آسیب دیده افزایش خواهد داشت و در نتیجه میزان التهاب و احتمال اسپاسم عضلانی (گرفتگی) کمتر می شود. اکثر افرادی که دارای کمر درد شدید هستند در معاینات پزشکی خود بیان کرده اند که هنگامی که فعالیت های روزه مره خود مثل راه رافتن را انجام می دهند علی رغم احساس درد، احساس می کنند که بهتر شده اند. اما باید متذکر شد که انجام فعالیت های شدیدی مثل وزنه برداری و ورزش های رزمی و … برای  افرادی که کمر درد شدید دارند توصیه نمی شود.

WomanLeaningInPain

با وجوداین که  دلیلی برای پیشگیری از کشیدگی ماهیچه ها و بافت های ناحیه آسیب دیده وجود ندارد، اما نباید این کشیدگی به میزانی باشد که سبب تشدید کمر درد گردد.سرد کردن و یا گرم نگه داشتن موضعی ناحیه آسیب دیده می تواند باعث کاهش درد موقتی و تسهیل در کشش بافت ها شود اما بر بهبود طولانی مدت تأثیر چندانی ندارند. در ادامه با انواع روشهای درمان برای کاهش درد آشنا می شوید.

داروهای ضد التهابی

 

drug

دارو های ضد التهاب غیر استروئیدی  و استامینوفن جزء دارو های مسکن (تسکین دهنده درد) شناخته شده ای هستند که برای تسکین کمر درد شدید مورد استفاده قرار می گیرند. دارو های ضد التهاب غیر استروئیدی از فرآیند های التهابی در ناحیه درد که پیشتر آنها را شرح دادیم جلوگیری می کنند. لازم به ذکر است که این دارو ها باید به تجویز پزشک معالج مصرف گردند. از آنجایی که داروی های ضد التهاب غیر استروئیدی همچون هر دارویی دارای عوارض جانبی است، از این رو، اگر برای مدت طولانی مصرف شوند تأثیر عوارض جانبی آن ها افزایش خواهد یافت و خطراتی را به همراه خواهد داشت. عمده ترین عوارض جانبی این دارو عبارتند از: کبودی و خونریزی، معده درد، و مشکلات کلیوی و کبدی.

داروی شل کننده عضلات

داروی شل کننده عضلات دارو هایی هستند که سبب تسکین سیستم عصبی مرکزی می شوند. این دارو ها خواب آور هستند و باعث کاهش تنش های عضلانی و هیجانی در فرد می گردد، از این رو در کاهش کمر درد های شدید می توانند مؤثر باشند. مصرف این دارو ها حتما باید زیر نظر پزشک معالج صورت بگیرد.

فیزیوتراپی

 روش های فیزیوتراپی همچون انقباض ها و تحریک های الکتریکی و ماوراء صوتی،  متحرک سازی مفاصل، و ماساژ درمانی می توانند تسکین موقتی برای کمر درد شدید باشند. لازم به ذکر است که کمر درد شدید معمولا با گذشت زمان خود به خود از بین می رود و در این شرایط، دیگر نیازی به درمان نخواهد بود.اگر شدت  کمر درد بیشتر شود، یا اختلالاتی در انجام فعالیت ها و حرکت مشاهده شود، توصیه ها و آموزش های روش های فیزیوتراپی برای بازگشت به وضعیت عادی بسیار کارساز خواهند بود.

پوکی-استخوان+پیشگیری2

انجام معاینات پزشکی و یا مراجعه به فیزیوتراپ در افرادی که دچار کمر درد شدید طولانی مدتی هستند، امری الزامی است. هدف اصلی در برنامه های فیزیوتراپی باید در جهت آموزش و نهادینه کردن روش ها و تمرینات ورزشی باشد. از این رو، ایجاد سلامت فیزیکی، تقویت ساختار بدنی و ارتقا انعطاف پذیری در فرد و افزایش عملکرد قلبی عروقی بدن از جمله ملزوماتی است که در برنامه ها بر آن تأکید می شود.

تزریقات نخاعی

تزریقات نخاعی (یا تزریق در نخاع) معمولا به عنوان شیوه مناسب در درمان کمر درد شدید در نظر گرفته نمی شود. با این وجود، روش های مختلف تزریق نخاعی وجود دارد که از این قبیل می توان تزریق استروئید اپیدورال، مفاصل فاست(facet joints)، و تزریق در نقطه ماشه‌ای (یک ناحیه خاص در ماهیچه اسکلتی یا فاسیای عضلانی است) نام برد. انجام هر یک از این ترزریقات در روند معاینات توسط پزشک معالج قابل تشخیص هستند.

 

متخصص-ستون-فقرات4

خلاصه ای از کمردرد شدید (حاد)

کمر درد شدید تجربه بسیار دردناک است، اما خوشبخاته در کوتاه مدت برطرف می شود. با این وجود؛ در مواردی که این کمر درد پس از مدتی رفع نشده، باید به پزشک مراجعه نمود. برای این منظور، شیوه های تشخیصی و درمانی گوناگونی وجود دارد. هدف اصلی در تمامی رویکردهای موجود؛ بهبود ناحیه آسیب دیده در کمترین زمان ممکن و نیز پیشگیری از ابتلا به  کمر درد شدید از طریق آموزش، ورزش و روش های تقویت کننده می باشد.


 
 
اسیب های شایع در ورزش تنیس
 

 

 

 

تنیس ورزش پیچیده ای است که نیازمند هماهنگی کاملی بین دست و چشم و تمام بدن است. در این ورزش فرد میدود، میچرخد و ضربه میزند. به همین خاطر فرد ورزشکار باید قابلیت انعطاف فراوانی در مفاصل و عضلات خود داشته باشد، قدرت عضلانی مناسبی داشته و استقامت انجام مدت طولانی ورزش را داشته باشد.

 

       254 5

 

تنیس ورزشی است که در آن بین ورزشکاران اصابتی ایجاد نمیشود. به همین خاطر احتمال آسیب ها ورزشی در آن به فراوانی ورزش هایی مثل فوتبال زیاد نیست. شایعترین آسیب های تنیس در مفاصل شانه، آرنج و مچ دست ایجاد میشوند با این حال به علت سرعت زیادی که در این ورزش وجود دارد و به علت تغییرات ناگهانی در جهت حرکت ورزشکار آسیب های اندام تحتانی مانند آسیب زانو و مچ پا هم زیاد دیده میشود.

شایعترین آسیب های تنیس عبارتند از

  • تنیس البو : تنیس البو به علت کشش مکرر عضلات پشت ساعد ایجاد میشود. به علت این کشش ها تاندون مشترک آنها در محل اتصال به قسمت خارجی مفصل آرنج ملتهب و دردناک میشود. البته این بیماری بیشتر در کسانی دیده میشود که هیچگاه تنیس بازی نکرده اند
  • آسیب های شانه : آسیب روتاتور کاف از آسیب های شایع ناشی از تنیس است. روتاتور کاف چهار عضله عمقی در ناحیه شانه هستند که مانند یک چادر اطراف و بالای مفصل شانه را گرفته و آن را پایدار نگه میدارند. حرکات مکرر دست در بالای سر بخصوص سرو زدن میتواند موجب کشش و یا فشار بیش از حد به تاندون این عضلات شده و موجب ایمپینجمنت سندروم شود
  • سندروم تونل کارپ : سندورم کانال کارپ به علت تحت فشار قرار گرفتن عصب مدیان در مچ دست بوجود میاید. در تنیس این بیماری معمولا به علت حرکات مکرر مچ دست و بدنبال آن التهاب غلاف تاندون هایی که از آن عبور میکنند ایجاد میشود. این التهاب موجب افزایش حجم شده و در نتیجه فضای محدود کانال کارپ را تنگ کرده و بدنبال آن فشار به عصب مدیان زیاد میشود. این افزایش فشار موجب بروز علائم بیماری میگردد
  • کشیدگی مچ دست : به علت ضربات شدیدی که مچ دست به راکت و توپ وارد میکند مچ دست میتوان در معرض آسیب قرار بگیرد. کشیدگی های مچ دست معمولا به علت روش نادرست در گرفتن راکت و ضربه زدن به آن ایجاد میگردد
  • کمردرد : کمردرد حدود 16 درصد آسیب های ورزشی تنیس را شامل میشود. علت آن در بسیاری اوقات موقع ضربه زدن به توپ و موقع سرو زدن است که ستون مهره به سمت عقب خم میشود. این حرکت ستون مهره به سمت عقب موجب اعمال فشار زیاد به مفاصل فاست در مهره ها و بدنبال آن کمردرد میشود
  • پیچ خوردن مچ پا : در تنیس ورزشکار حرکت های ناگهانی و تغییر جهت های ناگهانی روی مچ پا دراد و این عامل موجب افزایش احتمال پیچ خوردگی مچ پا میشود. تقویت عضلات ساق و افزایش قابلیت انعطاف رباط ها از راه های پیشگیری از بروز این آسیب است
  • انگشت تنیس بازان : منظور از انگشت تنیس بازان Tennis toe مشکلاتی است که در اثر فشار پنچه کفش به انگشتان پا در حین حرکت و ایستادن ایجاد میشود. این فشارها میتواند موجب خونریزی در زیر ناخن انگشتان شود که بسیار دردناک است. پزشک با خارج کردن خون گیر کرده در زیر ناخن آن را درمان میکند. کوتاه نگه داشتن ناخن انگشتان پا و پوشیدن کفش مناسب با پنجه راحت میتواند مانع از بروز این آسیب شود
  • تاندنیت کشکک: تاندنیت کشکک یا تاندینوپاتی کشکک که به آن زانوی جهندگان Jumper’s knee هم میگویند به علت کشش مکرر تاندون کشکک ایجاد میشود. بر اثر جهیدن زیاد و اعمال کشش عضله چهرسر ران بر روی کشکک و سپس بر روی تاندن کشکک این تاندن خراب شده و در نتیجه علائم بیماری بصورت درد زیر کشکک ایجاد میشود
  • شکستگی استرسی : علت شکستگی استرسی افراط در ورزش است. بازیکن میخواهد در یک مدت کوتاه حداکثر فشار را به بدن خود وارد کند. این کار موجب اعمال ضربات مکرر به استخوان ها بخصوص استخوان درشت نی و استخوان های کف پا (متاتارس و ناویکولر) شده و این ضربات در نهایت استخوان را دچار شکستکی میکند. این شکستگی ها بصورت ترک های ریزی هستند ولی درد ناشی از آنها مشکل جدی در ادامه ورزش ایجاد میکند. شکستگی های استرسی در مهره های کمر در ورزشکاران نوجوان دیده میشود
  • آسیب های عضلانی : شایعترین آسیب های عضلانی در تنیس بصورت کشیدگی ها عضلات است. این کشیدگی ها معمولا به علت کم بودن قابلیت انعطاف عضلات ایجاد میشود. انجام صحیح نرمش های کششی قبل از شروع تنیس میتواند موجب تا حد زیادی وقوع این آسیب ها را کاهش دهد. شایعترین محل کشیدگی در عضلات پشت ساق است.
  • لذا فیزیوتراپیست ورزشی نقش مهمی در درمان اسیب های شایع در تنیس دارد.

 


برای پبشگیری از حوادث احتمالی ورزشی در حین انجام تنیس به نکات زیر توجه کنید :
  • از کفش مناسب تنیس استفاده کنید. کفی کفش در سمت داخل باید کمی برجسته باشد تا از قوس کف پای شما حمایت کند.
  • دسته راکت را بطور مرتب خشک کنید تا دست شما تاول نزند
  • در موقع سرو زدن یا اورهد زدن کمر خود را زیاد به عقب خم نکنید. بجای آن زانوانتان را خم کرده و پاشنه تان را بالا ببرید
  • نرمش های کششی مچ دست را با دقت بیشتر انجام دهید.
  • موقع سرو زدن آرنج خود را خم کنید تا فشار زیادی به آرنج و مچ دست شما وارد نشود.
  • روی پنجه پا به زمین نیایید چون ممکن است به تاندون آشیل شما آسیب وارد شود.
  • استپ و استارت ناگهانی نکنید تا به مچ پایتان فشار زیادی وارد نشود.

 


 
 
آسیب دیدگی های شایع ورزشی
 



آسیب‌دیدگی ورزشی, درمان آسیب دیدگی ورزشی,انواع آسیب ورزشی

در هـر ورزشـی باید انتظار آسیب ها، جراحت ها و خطرات احتمالی آن را داشـتـه بـــاشید، به خصوص در ورزش های گـروهی. هـر ورزشـی کـه طـبـق آمــار در هر 1000 ساعت بیـش از 5 آسـیـب داشته باشد، جزء ورزش های پرخطر با درصـد آسیـب بـالا به شـمار مـی رود.

راگــبی و لاکروس با 30 صـدمه در 1000 ساعت بالاترین حد هستند، درحالیکه بسکتبال و اسکواش هم با آمار 14 صدمه در 1000 ساعت بازی های پرخطری بـحـساب می آیند. تعجب آور اسـت که بــدانید، دو، و ایروبیک هم با 11 صدمه، زیاد از قافله ورزش های پرخطر عقب نیستند.
آسیب های ورزشی انواع مختلف دارند، اما قسمت های ویژه ای از بدن هستند که بیش از سایر اعضاء در خطر صدمه خوردن هستند. در این مقاله متداول ترین صدمات و جراحت های ورزشی را به شما معرفی می کنیم و راه های جلوگیری و درمان آنها را نیز بیان می کنیم.
نکته:  RICE مخفف استراحت، یخ گذاشتن، فشار و بالا نگاه داشتن می باشد که یکی از درمان های متداول برای آسیبهای ورزشی است.
1.  ورم تاندون آشیل
وقتی از تاندون پشت زنو—تاندون آشیل—زیاد استفاده شود، باعث درد و ورم در آن ناحیه خواهد شد. اگر درمان نشود، صدمه سخت تر شده تا حدی که دویدن را به کلی دشوار و غیرممکن می کند. این آسیب بیشتر در دونده ها و ورزشکارانی که با دویدن یا پریدن سروکار دارند اتفاق می افتد.
پیشگیری و درمان:  دادن تمرین های کششی و قدرتی به عضلات و ماهیچه های ساق پا می تواند از بروز این آسیب جلوگیری کند. RICE و درمان های ضد-تورمی و تقویت ماهیچه های ساق پا بهترین درمان های ممکن برای این عارضه هستند. تا برطرف نشدن کامل عارضه، ورزش را شروع نکنید چون باعث تشدید وضعیت خواهد شد.
2.  ضربه ی مغزی
این صدمه با خوردن ضربه به سر ایجاد می شود. علائم آن شامل سرگیجه، اختلالات بینایی، سردرد، ضعف حافظه، از دست دادن تعادل، سختی تمرکز، و حالت تهوع میباشد. این صدمه ضرورتاً همراه با بیهوشی نمی باشد.

در ورزش های برخوردی مثل فوتبال، بوکس و هاکی این عارضه بیشتر اتفاق می افتد. البته در ورزش هایی مثل اسکی و ژیمناستیک هم زیاد رخ می دهد. با اینکه اکثر افراد پس از چند هفته به حالت عادی برمی گردند، اما ضربه ی مغزی در خیلی افراد به آسیب های جدی می انجامد.
پیشگیری و درمان:  بهترین راه پیشگیری از ضربه مغزی، اجتناب از ورزش های برخوردی است. اما برای اکثر افراد این راه حل مناسبی به نظر نمی رسد. برای درمان این عارضه استراحت بهترین روش است. اگر سردرد داشتید، می توانید از قرص های مسکن استامینوفن استفاده کنید. بنابر شدت ضربه ی وارده، باید از چند ساعت گرفته تا چند ماه از انجام دوباره ی ورزش های برخوردی اجتناب کنید.
3.  کشیدگی ماهیچه های ران
این عارضه زمانی اتفاق می افتد که هنگام دویدن در ورزش هایی مثل فوتبال و والیبال، یکدفعه تغییر جهت بدهید. علائم آن شامل درد عمیق، ورم و گاهی کبودی داخل ران می باشد.
پیشگیری و درمان:  بهترین راه پیشگیری از بروز این عارضه، انجام تمرینات کششی قبل از ورزش است. بهتر است که شدت ورزش را تدریجاً بالا ببرید تا احتمال بروز این وضعیت کمتر شود. RICE و درمان های ضد-تورمی بهترین روش های درمانی برای این آسیب می باشد. از انجام فعالیت های شدید، یک یا دو هفته پس از بروز عارضه جداً خودداری کنید. پس از بروز عارضه، در محل آسیب دیده یخ بگذارید تا التیام یابد، پس از آن می توانید ماهیچه ها را کشیده و تقویت کنید.
4.  درد و ورم ساق پا
این عارضه بیشتر برای افرادی اتفاق می افتد که عادت به تحرک و ورزش ندارند. بالا بردن ناگهانی فشار و شدت تمرینات، پوشیدن کفشهای کهنه و دویدن و پریدن روی زمینهای خیلی سخت نیز ممکن است باعث بروز این عارضه شود.
پیشگیری و درمان:  پوشیدن کفش مناسب، انجام حرکات کششی قبل از ورزش و بالا نبردن ناگهانی شدت ورزش، بهترین راه های جلوگیری از بروز این وضعیت هستند. یخ گذاشتن، انجام حرکات کششی و درمان های ضد-تورمی، بهترین راه های درمانی می باشند.
5.  درد پایین کمر lbp
اگرچه این عارضه بیشتر در افراد چاق و کم تحرک اتفاق می افتد، اما ممکن است برای دونده ها، دوچرخه سواران، گلف و تنیس بازان نیز پیش بیاید. مهمترین عامل ایجاد این عارضه، انجام غلط و نادرست حرکات کششی است.
پیشگیری و درمان: اگرچه بیشتر انواع این عارضه قابل پیشگیری نیستند، اما انجام صحیح حرکات کششی قبل از ورزش و گرم کردن درست بدن، احتمال وقوع آن را کاهش می دهد. راه های درمانی پیشنهادی RICE، دارو های ضد-تورمی و کشش عضلات است.
6.  کشیدگی عضلات و ماهیچه ها
گرم نکردن صحیح بدن، خستگی، عدم انعطاف پذیری و ناتوانی و ضعف، همه از عوامل کشیده شدن ماهیچه در ورزشکاران می باشد. معمول ترین ماهیچه هایی که کشیده می شوند، عضلات پشت ران (در ورزشهایی همراه با دویدن است مثل دومیدانی، بسکتبال) و ماهیچه ساق پا (در تنیس بازان) می باشد. البته ماهیچه های دیگری نیز باتوجه به ورزش مورد نظر درصدد کشیدگی هستند.
پیشگیری و درمان: بهترین راه جلوگیری از بروز چنین عارضه، انجام حرکات کششی صحیح قبل و پس از ورزش کردن و اجتناب از ورزش هنگام خستگی و ضعف است. RICE و دارو های ضد-تورمی مثل سایر آسیب ها، بهترین درمان برای این عارضه می باشد.

خوب است که کمی هم به آرامی عضلات را کشش دهید. وقتی عارضه شروع به بهبودی کرد می توانید دوباره ورزش را شروع کنید، اما هر از چند گاهی در میان ورزش مکث کرده و ماهیچه هایتان را بکشید تا به طور کامل بهبود یابید.
7.  آسیب های آرنج در ورزش تنیس و گلف
تعجب آور است که این آسیب %7 کل آسیب های ورزشی را تشکیل می دهد. در این آسیب ورزشی، تاندون های آرنج به خاطر ضربات مکرر بَک هند در تنیس آسیب دیده و باعث ایجاد درد در قسمت داخلی آرنج می شود.، البته گاهاً ممکن است قسمت خارجی هم صدمه ببیند.
پیشگیری و درمان: بهترین راه جلوگیری از بروز این آسیب، انجام تمرینات تقویتی ساعد و بازو است. همچنین اصلاح کردن طریقه ی ضربه زدن با راکت و استفاده از آرنج بند می تواند کمک کننده باشد. برای درمان این عارضه  RICE و داروهای ضد-تورم مناسب است، اما در بعضی موقعیت ها فیزیوتراپی و ترک ورزش به مدت زیاد ضروری است.
8.  رگ به رگ شدن و پیچ خوردگی مچ پا
این آسیب در میان افرادی که فوتبالف هاکی، بسکتبال و والیبال بازی می کنند، بسیار متداول است. می توان گفت در ورزش هایی که با دویدن و پریدن سر و کار دارد غیر قابل اجتناب است. این حرکات ممکن است باعث پیچ حوردن مچ پا و گاهی پاره شدن یک تاندون یا لیگامنت شود. با عکسبرداری می توان تشخیص داد که عضو دچار شکستگی شده است یا خیر.
پیشگیری و درمان:  تقویت مچ پا با حرکات نرمشی، بستن مچ یا استفاده از مچ بند می تواد از بروز این اتفاق پیشگیری کند اما ضمانتی درکار نیست که اگر افتادید یا حرکاتی اشتباه انجام دادید صدمه نبینید. پیچ خوردگی مچ پا را می توانید با RICE و داروهای ضد-تورمی مداوا کنید. اما به هیچ وجه بیش از یک روز استراحت نکنید. باید سعی کنید مچ پایتان را به نرمی تکان داده و بچرخانید تا از ورم آن کم شود.
9.  آسیب دیدگی شانه
%20 آسیب دیدگی های ورزشی مربوط به شانه است که شامل دررفتگی، رگ به رگ شدن و ضرب دیدگی می شود. این آسیب دیدگی در ورزشهایی مثل تنیس، شنا، وزنه برداری، بیسبال  و والیبال بیشتر اتفاق می افتد. علائم ای عارضه، بروز درد، کوفتگی عضلانی و احساس ضعف و ناتوانی در شانه می باشد.
پیشگیری و درمان: برای پیشگیری از وقوع این عارضه که بیشتر زمانی اتفاق میافتد که مدتی از شانه خود استفاده  نکرده باشید. مثل دوران تعطیلات لیگ، بهتر است قبل از شروع ورزش عضلات آن را با وزنه زدن تقویت کنید. بهترین راه های درمانی برای این عارضه نیز RICE و داروهای ضد-تورمی است.
10.  آسیب دیدگی زانو در دونده ها
آسیب دیدگی زانو %55 آسیب دیدگی های ورزشی را تشکیل می دهد و تقریباً ¼ این مشکلات توسط پزشک جراح ارتوپد برطرف می شود. البته دونده ها تنها قربانیان این آسیب ورزشی نیستند.

دوچرخه سواران، شناگران، افرادی که ایروبیک استپ کار میکنند، و آنها که فوتبال و بسکتبال و والیبال بازی می کنند نیز ممکن است به این عارضه دچار شوند. در این عارضه، استفاده بیش از حد از زانو باعث ناراحتی و آسیب رسیدن به تاندون زیر کاسه ی زانو می شود.
پیشگیری و درمان:کفش یا کفی کفش هایتان را مرتباً عوض کرده و از نوع مناسب استفاده کنید. بین تمریناتتان مدت بیشتری استراحت کنید. اگر زانویتان آسیب دید حداقل دو روز از انجام دوباره ی ورزش خودداری کرده و از داروهای ضد-تورم استفاده کنید. قبل از شروع دوباره ی ورزش حتماً خود را خوب گرم کرده و در محل آسیب دیده از یخ استفاده کنید.
پیشگیری بهترین درمان است
اکثر آسیب دیدگی های ورزشی به خاطر گرم نکردن صحیح و انجام حرکات کششی به طریقی نادرست قبل از ورزش کردن است. بالا بردن ناگهانی شدت ورزش هم می تواند به شما صدمه بزند. از این رو بهترین راه پیشگیری انجام حرکات صحیح کششی قبل و پس از ورزش و افزایش شدت ورزش به تناسب مهارت ها و تجاربتان در آن ورزش میباشد.


 
 
← صفحه بعد