فیزیوتراپی آسیب های ورزشی مفصلی عضلانی tel:26315000

کلینیک فیزیوتراپی پردیسان (تهران) TEL: 26315000

فیبرومیالژی چیست؟
نویسنده : فیزیوتراپیست عارف سعیدی - ساعت ۱:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٥/۱٤
 
 
  مفاهیم: فیبرومیالژی چیست؟

فیبرومیالژی یک بیماری مزمن اما غیروخیم است که با احساس درد و حساسیت در سراسر بدن که دست کم سه ماه طول کشیده باشد، مشخص می‌شود.

تخمین زده می‌شود 2 تا 4 درصد افراد به این بیماری مبتلا هستند. 90 درصد مبتلایان به این بیماری زن هستند.

در حال حاضر هیچ تست تشخیصی قطعی مانند رادیوگرافی یا آزمایش خونی برای فیبرومیالژی وجود ندارد. علائم فیبرومیالژی ممکن است با علائم برخی از بیماری‌های دیگر مشابهت داشته باشد. برای همین است که تشخیص این بیماری برای پزشکان ممکن است کار سختی باشد.

کالج متخصصان روماتولوژی آمریکا برای کمک به تشخیص این بیماری این اصول راهنما را تعیین کرده است.

  • درد منتشر مزمن: این درد هم طرف راست و هم طرف چپ بدن، در بالا و پایین کمر درگیر می‌کند.
  • احساس درد در دست کم 11 تا 18 نقطه حساس احتمالی ( 9 تای آن در یک طرف بدن و 9 تای دیگر در طرف دیگر بدن) هنگام فشار آوردن ملایم بر آنها.

پزشک شما با توجه به این اصول راهنما و سایر روش‌ها ممکن است برای شما تشخیص فیبرومیالژی بدهد.

شایع ترین علائم فیبرومیالژی اینها هستند:

  • دردی که در سراسر بدن حس می شود و شدت آن از روزی به روز دیگر متفاوت است.
  • وجود تعداد زیادی نقطه حساس بر روی بدن که در لمس ملایم دردناک هستند.

فیبرومیالژی ممکن است کارکردن روزمره فرد را دچار اختلال کند. علائمی که ذکر شد فهرست کامل علائم این بیماری نیست، ممکن است علائم دیگری هم وجود داشته باشد.

به هر حال توجه داشته باشید که تنها پزشک صلاحیت دادن تشخیص فیبرومیالژی را دارد.

علت فیبرومیالژی چیست؟

علت دقیقا ایجاد فیبرومیالژی روشن نیست. برخی از عواملی که آغاز این علائم ممکن است نقش داشته باشند، اینها هستند:

  • یک رویداد جسمی استرس‌زا یا همراه با ضربه مثل تصادف اتومبیل.
  • یک رویداد روانی استرس‌زا.
  • یک بیماری یا اختلال دستگاه ایمنی.
  • عفونت یا بیماری مزمن

علت احساس درد در این بیماری روشن نیست. به هر حال افرادی که دچار به این بیماری هستند به دلائل نامعلومی نسبت با افراد دیگر حساسیت بیشتری به درد دارند.

درمان فیبرومیالژی

گرچه علت فیبرومیالژی نامعلوم است اما راه‌هایی وجود دارد که پزشک به تسکین علائم شما کمک کند. این درمانها ممکن است شامل تجویز دارو، آموزش، فعالیت جسمی و کسب حمایت عاطفی از طرف نزدیکان باشد.

مهمترین چیز این است طرح درمان مناسبی برای شما یافته شود.

تجویز یک داروی گروه مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) به نام دولوکستین نیز ممکن است به تخفیف درد شما کمک کند. نحوه اثر این دارو در تسکین درد در فیبرومیالژی دقیقا روشن نیست. این دارو فعالیت سروتونین و نورآدرنالین، دو ناقل عصبی، در مغز و نخاع را افزایش می‌دهد.

نکته مهم در درمان فیبرومیالژی این است که طرح درمانی مناسبی برای شما تهیه شود که اغلب نیاز به دخالت چندین درمانگر دارد، از جمله پزشک خانوادگی یا عمومی، متخصص روماتولوژی، متخصص درمان درد، متخصص فیزیوتراپی، روانپزشک و سایر مشاوران.

حمایت عاطفی و همکاری خویشاوندان و دوستان فرد مبتلا به فیبرومیالژی نیز برای اینکه او این طرح درمانی را دنبال کند، نیز در موفقیت آن موثر است.


 
 
چطور از سکته مغزی پیشگیری کنیم؟
نویسنده : فیزیوتراپیست عارف سعیدی - ساعت ۱۱:٤٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٥/٥
 
 
 
چطور از سکته مغزی پیشگیری کنیم؟

قرار گرفتن در معرض خطر سکته مغزی مانند بیماری قلبی به مجموعه‌ای از عوامل طبیعی (ژن‌ها)، عوامل محیطی (نحوه بزرگ شدن و محیط زیست) و گزینه های شخصی (سیگار کشیدن، ورزش، و غیره) مربوط می شود.

برای اغلب ما انتخاب‌های شخصی است که تعیین کننده بروز سکته مغزی در آینده ماست. انتخاب گزینه‌های سبک زندگی سالم می تواند تا 80 درصد خطر دچار شدن به سکته مغزی را کاهش دهد. هیچ دارو، یا وسیله یا مداخله درمانی این همه تاثیربخش نیست.

سکته مغزی ناشی از نرسیدن جریان خون به بخشی از مغز است. نرسیدن اکسیژن به این علت به سلول‌های مغزی باعث مرگ آنها در طول چند دقیقه می‌شود. گاهی این آسیب مرگبار است و فرد را می‌کشد. اما در اغلب موارد سکته مغزی باعث مرگ فرد نمی‌شود.

گرچه در برخی از این بازماندگان هیچ علامت جسمی یا ذهنی به جای نمی‌ماند، بسیاری از آنها دچار اختلال در صحبت کردن، فلج، و سایر مشکلات می‌شوند. در واقع سکته مغزی مهمترین علت معلولیت است- تقریبا از هر سه فرد دچار سکته مغزی یک دچار معلولیت دائمی می‌‌شود و نیاز به مراقبت درازمدت دارد.

دو نوع سکته مغزی

سکته مغزی به دو گونه رخ می‌دهد: سکته مغزی انسدادی، هنگامی رخ می‌دهد که یک لخته خون یا چیزی مشابه آن یک رگ خونی مغز یا رگ خونی منتهی به مغز را مسدود می‌کند. 80 درصد موارد سکته مغزی از این نوع هستند.

20 درصد دیگر سکته مغزی از نوع خونریزی‌دهنده هستند؛ این نوع سکته هنگامی رخ می‌دهد که یک رگ خونی مغز پاره می‌شود. خونریزی باعث می‌شود سلول‌های مغزی که در پایین دست رگ خونی پاره شده قرار دارند، از خون اکسیژن دار محروم بمانند و همچنین افزایش فشار داخل مغز به علت خونریزی به سلول‌های مغزی آسیب می‌رساند.

گرچه درمان این دو نوع سکته متفاوت، پیشگیری از آنها بسیار مشابه است.

عوامل خطرساز برای سکته مغزی

برخی از عوامل زمینه‌ساز سکته مغزی را می‌توانید تغییر دهید، اما نه همه آنها را.

عوامل خطر ساز غیرقابل تغییر شامل سن، جنسیت، ژن‌ها، وزن هنگام تولد و نژاد یا قومیت شما است. اگر مرد باشید، سن بالاتری داشته باشید، سیاه پوست باشید، وزن هنگام تولدتان کمتر از 2.5 کیلوگرم بوده باشد، سابقه خانوادگی سکته مغزی داشته باشید، خطر سکته مغزی در شما بیشتر است.

عوامل خطرساز قابل تغییر آنهایی هستند که می‌توانید آنها را اصلاح کنید؛ از جمله فشار خون بالا، کم تحرکی، سیگار کشیدن، دیابت، کلسترول بالا، اختلالات ریتم دهلیزی قلب (فیبریلاسیون دهلیزی)، مصرف قرص‌های خوراکی ضدبارداری، چاقی، وجود سایر بیماری‌های قلبی-عروقی، سوءمصرف الکل، سوءمصرف مواد مخدر.

راههای پیشگیری از سکته مغزی

با توجه به علل زمینه‌ساز قابل اصلاحی که در بالا ذکر شد، می‌توانید از را‌ه‌های گوناگون می‌توانید از سکته مغزی پیشگیری کنید:

1- فشارخون‌تان را اندازه بگیرید و آن را در حد طبیعی نگهدارید.

2- سیگار نکشید یا اگر سیگاری هستید، سیگار را ترک کنید.

3- در صورت لزوم وزن کم کنید.

4- فعالیت جسمی‌تان را بیشتر کنید.

5- برای تشخیص و درمان اختلال ریتم قلب از نوع "فیبریلاسیون دهلیزی" اقدام کنید.

6- در صورتی که به "حمله گذرای اختلال خونرسانی به مغز" (سکته مغزی ناقص که پس از 24 ساعت علائم فلجی آن برطرف می‌شود) دچار شدید، به فوریت به درمان آن بپردازید.

7- مشکلات گردش خونی مانند بیماری سرخر‌گ‌های محیطی یا کمخونی شدید را درمان کنید.

8- قند و کلسترول خون‌تان را اندازه بگیرید و آنها را در حد طبیعی نگهدارید.

9- رژیم غذایی سالمی که میزان سدیم (نمک) ان کم و میزان پتاسیم آن بالاست، را انتخاب کنید.

10- علائم هشداردهنده سکته مغزی را بشناسید.