فیزیوتراپی آسیب های ورزشی مفصلی عضلانی tel:26315000

کلینیک فیزیوتراپی پردیسان (تهران) TEL: 26315000

کمبود میزان ویتامین D و خطر مرگ در سالمندان
نویسنده : فیزیوتراپیست عارف سعیدی - ساعت ۱۱:٤٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٥/٢٥
 

 


یک بررسی جدید نشان می‌دهد سالمندانی که میزان ویتامین ‌D خون‌شان پایین است- به خصوص اگر نحیف هم باشند- در معرض خطر بالاتر مرگ هستند.

به گزارش هلث دی پژوهشگران دانشگاه ایالتی اورگون که داده‌های به دست آمده از بررسی 4300 آمریکایی بالای 60 سال را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند.

افرادی که ویتامین D خون‌شان پایین بود، نسبت به افراد دارای میزان‌های بالاتر ویتامین D 30 درصد بیشتر در معرض خطر مرگ در طول مدت بررسی بودند. خطر مرگ در افراد نحیف دو برابر افراد غیرنحیف بود. و افرادی که هم بدنی نحیفی داشتند و هم میزان ویتامین D خون‌شان پایین بود، با احتمال سه برابر بیشتر نسبت به افراد غیرنحیف و با میزان بالاتر ویتامین D در معرض خطر مرگ بودند.

به گفته این دانشمندان هر چند این بررسی رابطه سبیی میان کمبود ویتامین D و افزایش مرگ و میر سالمندان را ثابت نمی‌کند، این یافته‌ها بیانگر اهمیت اندازه‌گیری میزان ویتامین D در سالمندان، به خصوص سالمندان دارای بدن نحیف است.

این پژوهشگران می‌گویند بر اساس این بررسی نمی‌توان تعیین کرد که میزان پایین ویتامین D در سالمندان باعث لاغر و نحیف شدن بدن در سالمندان می‌شود یا سالمندان نحیف به علت سایر مشکلات بهداشتی میزان پایین ویتامین D دارند. اما به گفته آنان با توجه با تاثیر ویتامین D در کارکرد عضلات و استخوان‌ها منطقی است که تصور کنیم این ویتامین در نحیف بودن بدن سالمندان نقش دارد.

حدود یک میلیارد نفر در سراسر چهان دچار کمبود ویتامین D هستند. منبع اصلی رسیدن این ویتامین به بدن تولید آن در پوست در پاسخ به تابش نور خورشید است


 
 
کاربرد و اثر نوارهای درمانی کششی (تیپینگ)
نویسنده : فیزیوتراپیست عارف سعیدی - ساعت ۱٢:۳۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٥/٢۳
 
نوار درمانی الاستیکی (Elastic Therapeutic Tape) که با عنوان نوار کینه زیو یا "K tape" نیز شناخته می‌شود، یک نوار پارچه‌ای همراه با چسب اکرلیک است که به منظور درمان آسیب‌های ورزشکاران و اختلالات فیزیکی گوناگون مورد استفاده قرار می‌گیرد.

اولین بار یک پزشک ژاپنی دانش آموخته آمریکا به نام کنزوکس در ژاپن ایده استفاده از پارچه‌های الاستیک همراه با چسب را مطرح کرد. پس از یک دهه از معرفی‌ این محصول در سال ۱۹۸۰ ارتوپدیست‌ها، کایروپرکتیست‌ها، پزشکان طب سوزنی و دیگر پزشکان در ژاپن اصلی‌ترین مصرف کننده‌های این نوارها بودند.

در سال ۱۹۸۸ این چسب‌ها توسط ورزشکاران المپیکی و حرفه‌ای‌ ژاپن مورد استفاده قرار گرفت. این نوارهای درمانی کششی یا کینسیو (Kinesio Tape) در واقع ابزار کار مربیان و پزشکان تیم‌ها‌ به حساب می‌آیند.

در صورتی که این نوارها به درستی به کار گرفته شوند، می‌توانند درد را از تاندون‌ها یا التهاب‌های ماهیچه‌ای بیرون کشیده و بدن ورزشکار را بهبود بخشند.

اما از بعد علمی، هنوز مطالعات چندانی درباره تاثیرات حقیقی این نوارها در مقایسه با دیگر ابزار‌هایی که ورزشکاران برای التیام دردها و آسیب‌های خود به کار می‌گیرند، انجام نگرفته است.

نوار درمانی الاستیکی (Elastic Therapeutic Tape)

تا زمانی که اطلاعات بیشتری در‌ این زمینه به دست نیاید، این احتمال وجود خواهد داشت که نوارهای رنگی بیشتر از فایده فیزیکی فایده روانی از خود به جا می‌گذارند.

برای مثال به ورزشکار یاد‌آوری می‌کنند که درمورد منطقه آسیب دیده بدنش محتاط‌تر باشد و یا این احساس را در ورزشکار ایجاد می‌کند که برای بهبود دردش کاری انجام گرفته است.

ورزشکاران همواره برای جلوگیری از آسیب‌دیدگی از ابزاری مانند مچ‌بند برای محدود کردن حرکات در مفاصل بدن به ویژه مچ پا و مچ دست استفاده می‌کنند و مطالعات بسیاری نشان داده‌اند که این‌کار مانع از فشار آمدن و رگ‌به‌رگ شدن مچ‌ها خواهد شد.نوار درمانی الاستیکی (Elastic Therapeutic Tape)

اما هدف نوارهای کشی رنگارنگ که در میان ورزشکاران المپیک از محبوبیت ویژه‌ای برخوردار است، چیز دیگری‌است. این نوارها در اواسط دهه 1970 توسط کنزو کاسی متخصص فیزیوتراپی و طب سوزنی ابداع شد.

هدف وی این بود که به جای استفاده از نوار‌های خشک و سخت ورزشی، محصولی را تولید کند که دقیقا بتواند خاصیت کشسانی پوست انسان را تقلید کند. نوار‌های ابداعی وی که کینسیو نام گرفتند،‌ برای اولین بار در المپیک پکن 2008 به چشم آمدند.

زیرا شرکت تولید کننده آن بسته‌های زیادی از این نوارها را به 58 کشور اهدا کرد. چهار سال بعد، در المپیک 2012 لندن نیز این نوارها روی بدن ورزشکاران در هر رشته ورزشی مشاهده شد.

نظریه‌های مختلفی درباره کاربرد و تاثیر این نوارها وجود دارد. یکی از آنها این است که نوارهای کینسیو به واسطه کشیدن و کش‌آمدن، پوست بدن را بلند کرده و آن را از دیگر لایه‌های نسج بدن جدا می‌کند.

فضای خالی به وجود آمده به خون اجازه می‌دهد تا جریان بیشتری پیدا کرده و به این شکل توانایی بدن در پاکسازی مایع لنفاوی افزایش یافته و به این صورت التهابات با سرعت بالاتری التیام می‌یابند.

چسباندن این نوارها روی پوست بدن همچنین از فشار موجود روی نورون‌های لامسه کاهش داده و از درد ورزشکار می‌کاهد.

چند مطالعه محدود نشان داده‌اند که استفاده از این نوارها می‌تواند حجم مایعات را در بدن بیماران سرطانی کاهش دهد اما در میان ورزشکاران رایج‌ترین اثر این نوارها کاهش درد است.

از‌آنجایی که این نوارها در کنار دیگر ابزار و داروهای درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند، بررسی تاثیر و عملکرد دقیق خود نوارها غیر ممکن شده‌است. از این رو نتایج به دست آمده از مطالعات کوچکی که روی این نوارها انجام گرفته با یکدیگر تفاوت دارند.


 
 
امیدواری های جدید در درمان ام اس
نویسنده : فیزیوتراپیست عارف سعیدی - ساعت ۱۱:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٥/٧
 

 

دانشمندان یک گام به درمان ام‌اس نزدیک شدند


دانشمندان کشف کردند که چرا داروهایی که زمانی امید آن می رفت که خیلی در درمان ام‌اس موثر باشند، به بیماران مبتلا به این بیماری کمکی نمی‌کنند.


یک تیم از دانشگاه آکسفورد می‌گوید تغییر ژنتیکی در بیماری ام‌اس بدین معناست که داروهایی که در درمان مبتلایان به بیماری های سیستم ایمنی، موثر هستند، روی بیماران مبتلا به ام‌اس تاثیری ندارند.

به گزارش بی‌بی‌سی، این گونه داروها حتی می‌توانند عوارض بیماری ام اس را تشدید کنند.

متخصصان می‌گویند تحقیقاتشان نشان می‌دهد که ژنتیک چگونه می‌تواند بر نوع پاسخ به داروها و درمان‌های مختلف اثر بگذارد.
این داروها که «آنتی تی ان اف» نامیده می‌شوند در مبتلایان به بیماری التهابی روده و آرتریت روماتوئید موثر هستند، اما بر بیماران مبتلا به ام‌اس تاثیری ندارند. محققان هنوز دلیل قطعی این موضوع را نمی‌دانند.

اعضای تیم تحقیقاتی آکسفورد یک تغییر ژنتیک خاص را که قبلا تصور می‌شد با بیماری ام‌اس ارتباط دارد، مورد مطالعه قرار دادند.
پزوهشگران متوجه شدند که ژن جهش یافته باعث تولید پروتئین متفاوتی می‌شود که کوچکتر است و مانع از فعالیت «تی ان اف» می‌شود، یعنی دقیقا همان کاری را می‌کند که داروهای مهار کننده «تی ان اف» انجام می‌دهند.

«تی ان اف» ماده‌ای است که سیستم ایمنی بدن برای دفاع در مقابل عفونت‌ها و تومورها ترشح می‌کند، اما خود آن می‌تواند علائمی را ایجاد کند که برای کاهش آنها ممکن است نیاز به درمان باشد.

به این ترتیب روشن می‌شود که چرا ده سال پیش، یک تحقیق پزشکی نشان داد که این داروها بیماری ام‌اس را تشدید می‌کنند.
نیک رایک، مدیر بخش تحقیقات جمعیت ام اس در این باره می‌گوید: ژن‌های زیادی به بیماری ام‌اس مربوط هستند ولی در مورد اینکه هر کدام دقیقا چه نقشی دارند، اطلاعات اندکی داریم.

به گفته او، تحقیقات مهم اخیر نشان داده است که برخی ژن‌های جوان در این باره که بیمار به دارویی پاسخ مثبت بدهد یا خیر، نقش تعیین کننده دارند.

آقای رایک می‌گوید نتایج این تحقیقات به پزشکان کمک می‌کند که در آینده به هر بیمار مبتلا به ام‌اس، دارویی را تجویز کنند که برایش موثر باشد.