فیزیوتراپی آسیب های ورزشی مفصلی عضلانی tel:26315000

کلینیک فیزیوتراپی پردیسان (تهران) TEL: 26315000

خواندن رمان در توانبخشی بیماران مؤثر است
 
 

خواندن رمان می‌تواند به عنوان یک عامل قابل‌توجه در فرایند توانبخشی افرادی که در مرخصی استعلاجی به سر می‌برند، عمل ‌کند.

مطالعه بین‌رشته‌ای دانشمندان دانشگاه گوتنبرگ در خصوص تجارب زنان بیمار نشان می‌دهد خواندن رمان سلامتی آن‌ها را ارتقا می‌دهد. چنین پدیده‌ای «کتاب‌درمانی» نام دارد.

لنا مارتنسو و سیسیلیا پترسون در مصاحبه با هشت زن کارمند که به مدت چهار تا 36 ماه در فهرست کارکنان بیمار قرار داشتند، تجارب رمان‌خوانی آن‌ها را در طول مرخصی استعلاجی‌شان بررسی کردند.

به گفته مارتنسون، خواندن رمان فعالیتی معنی‌دار است که این زنان خود ابداع کردند و چنین عملی توانانی آن‌ها را در انجام فعالیت‌های روزانه ارتقا داد.

نتایج این پژوهش نشان می‌دهد مطالعه با واقعیت ملموس و بیرونی و همچنین واقعیت درونی و تجارب ذهنگرایانه انسان‌ها مرتبط است.

در سطح عینی و ملموس، مطالعه به زنان مزبور در بازیابی توانایی و ساختار روزانه‌شان کمک کرد و همچنین تصویر و درک مطلوبی از خود را با ارائه تجربه ذهنی و همچنین فضایی خصوصی برای بهبودی آن‌ها در اختیارشان گذاشت.

تمامی زنان مورد بررسی در این تحقیق، همواره به مطالعه علاقه داشتند، با این حال، بسیاری از آن‌ها نشان دادند زمانی که نخستین بار در فهرست بیماران قرار گرفتند، مطالعه خود را کاهش داده یا هیچ انرژی برای این فعالیت نداشتند.

زمانی که این افراد فرایند مطالعه را دوباره آغاز کردند، بسیاری از آن‌ها رمان‌های عوام‌پسند و کتاب‌هایی را برگزیدند که موقعیتشان را برایشان تداعی می‌کرد.

با بهترشدن تدریجی، سوژه‌های مزبور به طور فزاینده‌ای به نوع ادبیاتی که در گذشته خوانده بودند، روی آوردند.

این زنان بسیاری از رویکردهای مختلف مورد استفاده‌شان را هنگام بیماری برای مطالعه توصیف کردند.

تعدادی از آن‌ها داستان‌هایی را ترجیح می‌دادند که موقعیتشان را منعکس می‌کرد و آن‌ها به شدت با متون مزبور همذات‌پنداری می‌کردند.

دیگران نیز برای لذت زیبایی‌شناختی یا فرار از بیماری‌شان در لحظه مطالعه می‌کردند.

زنان موردبررسی با تمامی شیوه‌های مختلف و در اوقات متعدد طی زمان مرخصی استعلاجی‌شان مطالعه می‌کردند و دریافتند که این عمل به سرعت در توانبخشی آن‌ها مفید بود.

نتایج این پژوهش حاکی از آن است مطالعه دارای چندین بعد بوده و با مهارت‌های ذهنی و فیزیکی، ارتباط و اعتماد به ‌نفس افزایش‌یافته زنان مرتبط بود.


 
 
درد مفاصل و آرتروز
 

 

آرتروز شایع‌ترین بیماری مفصلی در انسان است. در کشورهای توسعه‌یافته، التهاب مفصل زانو علت ناتوانی طولانی‌مدت در سالمندان به شمار می‌رود. سن قوی‌ترین عامل خطر‌زا جهت ایجاد بیماری است. در یک تحقیق به عمل آمده تنها 2درصد زنان زیر ۴۵ سال دچار آرتروز بودند ولی میزان شیوع در زنان بالای ۴۵ تا ۶۴ سال، 30درصد و بالای ۶۵ سال، 68درصد بوده است. ضربه‌های شدید و استفاده مکرر از مفاصل نیز از عوامل خطرزای مهمی برای آرتروز محسوب می‌شود. الگوهای درگیری مفاصل تحت‌تأثیر اضافه‌بار تحمیل شده بر مفاصل در اثر چاقی، مشاغل یا انجام فعالیت‌های سرگرم‌کننده است. برای مثال آرتروز آرنج و مفصل کف‌دستی - انگشتان درشت پرتاب کننده‌های توپ‌های کوچک، شایع است، درحالی‌که در افراد عادی، آرتروز هیچ‌یک از مفاصل فوق شایع نیست. فعالیت‌های شغلی ازجمله مشاغلی نظیر کارگری که در آن افراد به‌طور کامل با دست‌هایشان فعالیت می‌کنند، احتمال ابتلای کارگران نخ‌ریسی، کشتی‌سازی‌ و کارگران معادن زغال سنگ به‌دلیل فعالیت‌های دستی سنگین بسیار است. بیشتر محققان بر این باورند که نخستین تغییرات بیماری از غضروف شروع می‌شود.

غضروف مفصل 2 عملکرد اساسی در مفصل دارد: اول آنکه سطحی فراهم می‌آورد که به‌طور چشمگیری صاف بوده، فشارهای وارده را تحمل می‌کند و بدین نحو با حرکت مفصل استخوان‌ها به راحتی روی یکدیگر می‌لغزند و در اثر نرم‌کنندگی مایع داخل مفصل ضریب اصطکاک ناشی ازغضروف بر غضروف دیگر، ۱۵ بار کمتر از لغزش 2‌قطعه یخ روی یکدیگر است. دومین عملکرد غضروف مفصلی آن است که از تمرکز فشارها و در نتیجه خرد شدن استخوان حین تحمل فشار جلوگیری می‌کند. هر گاه ساختار بیولوژیک غضروف مفصلی و استخوان غیرطبیعی شود یا اینکه فشار بیش از حد بر مفصل مانند فشار ناشی از اضافه وزن وارد شود، آرتروز پدید می‌آید. درد مفصلی در آرتروز عمقی است و با حرکت مفصل تشدید و با استراحت تسکین می‌یابد. درصورتی که بیماری پیشرفته باشد، درد دائمی بوده و گاهی خواب فرد را مختل می‌کند. خشکی مفصل پس از برخاستن از بستر یا پس از مدتی فعالیت، به‌عنوان مثال رانندگی، ممکن است بارز باشد اما معمولاً کمتر از ۲۰ دقیقه طول می‌کشد. علائم دیگر مانند تب، بی‌حالی، کاهش وزن و غیره به همراه این بیماری وجود ندارد. ممکن است پزشک در معاینه، متوجه تورم استخوان یا بافت نرم اطراف مفصل و تغییر شکل مفصل شود. با توجه به علائم، پزشک درخواست عکس رادیولوژی و آزمایش می‌کند و بیماری را تشخیص می‌دهد. هدف از درمان آرتروز، کاهش درد، حفظ تحرک و به حداقل رساندن ناتوانی مفصل با فیزیوتراپی است.