فیزیوتراپی آسیب های ورزشی مفصلی عضلانی tel:26315000

کلینیک فیزیوتراپی پردیسان (تهران) TEL: 26315000

آسیب های شایع در هند بال
 
 

به نام خدا

آسیب های ورزشی در هندبال :

اگرچه در این ورزش عمدتا بازیکنان از دست‌های خود برای پاس‌کاری توپ استفاده می‌کنند، ولی جالب است بدانید که آسیب‌های این رشته بیشتر در اندام تحتانی ایجاد می‌شود. طبق تحقیقات انجام شده، بیشتر از 50 درصد آسیب‌های ورزشی در رشته هندبال در ناحیه پاها است. شاید علت این آسیب‌ها دویدن و پرش‌های سریعی است که بازیکن باید در طول بازی هندبال داشته باشد.

مهم‌ترین آسیب‌ها در این ورزش عبارتند از:

* کشیدگی عضلات‌ هامسترینگ: عضلات این مجموعه در ناحیه پشت ران‌ها قرار دارند.

* کشیدگی عضلات چهارسر: این عضله در جلوی ران قرار می‌گیرد.

* کشیدگی تاندون آشیل: تاندونی که باعث اتصال عضلات ساق به ناحیه پاشنه می‌شود.

* آسیب مینیسک زانو

* پیچ‌خوردگی مچ پا

* پارگی لیگامان صلیبی در زانوها

* آسیب مفاصل کتف

علل آسیب

علت‌های گوناگونی برای بروز این آسیب‌ها در ورزش هندبال وجود دارد نداشتن آمادگی جسمانی کافی برای انجام این ورزش از مهم‌ترین این علل است. بیشتر ورزشکاران قبل از ورود به زمین بازی، بدن خود را به اندازه کافی گرم نمی‌کنند و در نتیجه فشار ناگهانی وارده بر عضلات، به آنها آسیب می‌رساند. بهتر است ورزشکاران قبل از شروع بازی، چند بار در اطراف زمین بدوند و نرمش‌های لازم برای گرم کردن نواحی حساس مثل مچ پاها و کتف‌ها را انجام دهند. یکی دیگر از مهم‌ترین عوامل آسیب رسان به ورزشکاران، عدم انعطاف‌پذیری است. این عامل بیشتر در افراد بالای 30 سال باعث آسیب می‌شود و اگر ورزشکاران بدون انجام ورزش‌های کششی، یک باره وارد زمین بازی شوند، ممکن است باعث آسیب به قسمت‌های مختلف بدن خود شوند.

یکی از علت‌های مهم آسیب‌دیدگی مزمن، بی‌توجهی به درمان به موقع آسیب‌های حاد وارده است. بسیاری از آسیب‌های وارده در هندبال، به علت بروز فشار بیش از حد هنگام بازی در قسمت‌های مختلف بدن است. بیشتر ورزشکاران به این آسیب‌ها توجهی نمی‌کنند و به بازی و تمرین خود ادامه می‌دهند، در نتیجه آسیب‌دیدگی حالت مزمن پیدا می‌کند. به همین علت به ورزشکاران هندبال توصیه می‌شود در صورت احساس ناراحتی در هر یک از اعضای بدن خود، از درمان مناسب و استراحت کافی غافل نشوند.

بعضی از ورزشکاران به علت مهارت نداشتن در تکنیک‌های ورزش هندبال، از حرکات غیرفنی و عجیب برای پوشاندن ضعف خود استفاده می‌کنند. این کار آسیب شدیدی به بدن ورزشکار وارد می‌کند. توصیه می‌کنیم که ورزشکاران به جای انجام حرکات غیرفنی، تمرین بیشتری بکنند تا تکنیک‌های این ورزش‌ را به درستی یاد بگیرند. اگر ورزشکاران بتوانند این نکات را رعایت کنند می‌توانند تا حد زیادی از آسیب‌های وارده به بدن خود پیشگیری کنند.

                                            *******************************

آسیب تاندون و عضلات پشت ران   

 

پیش زمینه
عضلات پشت ران یا هامسترینگ ها یک گروه عضلانی در پشت ران می باشند که متشکل از 3 عضله به نام های عضله دوسر رانی _ عضله نیم تاندونی و عضله نیم غشایی    (  semimembronus) می باشد.
آسیب این گروه عضلانی یکی از شایعترین آسیبها و از علل مهم درد مزمن در ورزشکاران محسوب می گردد. شدت آسیب را به 3 درجه تقسیم می کنند:
درجه ۱: آسیب خفیف عضله همراه با پارگی جزئی فیبر عضلانی
درجه ۲: آسیب متوسط عضله با پارگی تعداد بیشتری فیبر عضلانی همراه با کاهش قدرت عضلانی
درجه ۳: پارگی کامل عضله
آسیب عمدتاً در محل اتصال عضله به تاندون در عضله دو سر رانی ایجاد می شود. آسیب مجزا به تاندون کمتر  اتفاق  می افتد . ، مگر اینکه آسیب قبلی به آن وجود داشته باشد.جداشدگی تاندون از استخوان لگن نادر و عمدتاً در شرایطی که فرد بطور ناگهانی در وضعیتی که زانو باز است در مفصل لگن به جلو خم شود ( مثل افتادن اسکی باز به سمت جلو )رخ می دهد.اغلب آسیب وارده به عضلات هامسترینگ در ورزشهایی مثل فوتبال و دوهای سرعت رخ می دهد.
فرکانس

آسیب این عضلات 33% آسیب های اندام تحتانی را در محدوده سنی 25-16 امسال در ورزشکاران را شامل می شود.
آناتومی کاربردی این عضلات در بالا و در پائین به استخوان درشت نی ساق اتصال دارند. لذا برروی دو مفصل زانو و ران اعمال اثر می کنند. اینها سبب بسته شدن زانو و باز شدن مفصل ران ( بردن ران به عقب یا extension ) می شوند.همگی ازعصب سیاتیک عصب می گیرند.       
بیومکانیک ورزشی 

رخدادهای دو میدانی که ورزشکارنیروی گریز از مرکز یا استارتهای قوی را تجربه می کند شانس ایجاد آسیب زیاد است. در ورزشهای تماسی مثل فوتبال در اثر ضربات مستقیم به این گروه عضلانی احتمال پارگی ،‌له شدگی یا خونریزی داخلی وجود دارد.له شدگی ها چنانچه در زمان برخورد ضربه ماهیچه منقبض باشد سطحی و اگر ماهیچه در حالت استراحت باشد عمقی تر خواهد بود،‌ در اسکی روی آب در صورت بروز حادثه احتمال جدا شدگی تاندون از لگن وجود دارد.
عوامل خطرزای مستعد کننده به ایجاد آسیب عبارتند از :
-1 فقدان گرم کردن کافی قبل از مسابقه یا تمرین
2-انعطاف پذیری کم و نسبت توده عضلانی هامسترینگ ( توده عضلانی دوسر رانی )کمتر از 50%
3- سابقه آسیب قبلی این ناحیه
4- تکنیکهای غلط دویدن مثل بازکردن زیاد پاها از هم درهنگام دویدن.

شرح حال و معاینه
• شرح حالی از کشش ناگهانی روی عضلات پشت ساق یا برخورد ضربه مستقیم به آنها
• تورم و حساسیت در لمس محل اتصال تاندون عضله دو سر به سر استخوان نازک نی
• تشدید درد محل آسیب در هنگامی که زانو در برابر مقاومت بسته شود.
 • در صورت وجود خونریزی داخل عضله گاهی یک توده برجسته بر روی عضله که در لمس حساس است وجود خواهد داشت.
• در صورت پارگی کامل این عضلات یک توده نرم زیر پوست احساس می شود و فرد قادر نیست زانو را به عقب خم کند.
تکنیکهای تصویربرداری 

دراغلب موارد تصویربرداری نقش مهمی در بررسی آسیب ندارد.                             
• رادیوگرافی می تواند کلسیفیکاسیون را در افرادی که درد مزمن این ناحیه دارند را نشان دهد
• در مواردی که جداشدگی تاندون داریم رادیوگرافی نمی تواند چیزی نشان دهد.
• چنانچه ضعف واضح 3-2 روز بعد از آسیب ادامه یابد سونوگرافی یا MRI برای رد پارگی عضله یا خونریزی داخل عضله به کار می رود.
• چنانچه رادیوگرافی یک ضایعه بزرگ را نشان دهد معمولاً MRI برای کمک به تشخیص علت و نیاز به جراحی صورت می گیرد.

درمان
فاز حاد : یک هفته اول بعد از آسیب را شامل می شود.درمان فیزیوتراپی بر حسب نوع و شدت آسیب وارده فرق می کند. درآسیبهای خفیف فرد بسرعت به تمرین بر می گردد اما در پارگی های کامل عضلانی فرد نیازمند جراحی است. بطور معمول در هفته اول درمان برروی کاهش درد و التهاب و تورم توسط استراحت ،‌ یخ درمانی و فشار موضعی متمرکز میباشد. برای ایجاد فشار موضعی از بانداژهای کشی استفاده و برای کاهش تورم پاها را بالا نگه می داریم. سرما درمانی را به این صورت انجام می دهیم که 3 بار در روز و هر بار برای مدت 20 دقیقه یخ را روی عضو قرار می دهیم.
در این مدت باید پای ورزشکار در وضعیتی باشد که زانوی وی باز و بالاتر از سطح قلب باید صورت گیرد.
فازبهبودی:
از 1 الی 6 هفته متغیر است.

فیزیوتراپی این فاز بر 3 اصل محوری استوار است:
1- افزایش دامنه حرکات مفصلی

2- افزایش انعطاف پذیری
3-افزایش قدرت عضلانی
در فاز بهبودی ورزشهای کشتی درجا ( static ) را انجام می دهیم قبل از شروع نرمش باید محل آسیب توسط دستگاه گرم شود و در هنگام فیزیوتراپی درد ایجاد شده را با تحریک الکتریکی یا یخ از بین برد. رسیدن به بی دردی کامل در تمام طول دامنه حرکت مفصلی برای انجام  وشروع حرکات قدرتی لازم نیست. می توان تا جایی از دامنه حرکت که درد زیادی ایجاد نشده تمرین کرد و ترجیحاً در حضور یک فیزیوتراپ.
بازگشت به رقابت
برای بازگشت به رقابت باید قدرت و توده عضلانی عضلات هامسترینگ حداقل 50% توده عضلانی عضله چهار سررانی باشد و عضلات هامسترینگ حداقل 90% قدرت قبل از آسیب را بدست آورده باشند.

پیشگیری از آسیب دیدگی
اصول مهم پیشگیری

1- گرم کردن مناسب قبل از تمرین (حرکات کششی )
2-حفظ انعطاف پذیری در کنار افزایش قدرت عضلانی
3-عدم تمرین در هنگام خستگی ( مهترین جزء است)


هندبال در مدارس
هندبال یک رشته ورزشی مناسب برای دانش آموزان در تمام مقاطع تحصیلی است. این ورزش برای تمام سنین سرگرم کننده است، سبب تقویت تمام عضلات بدن می شود، به علت تحرک زیاد باعث تناسب اندام در دانش آموزان می شود، ورزش چندان گرانی نیست و جثه دانش آموز در موفقیت او در این ورزش موثر نیست، یعنی همه دانش آموزان با هر جثه ای می-توانند در این ورزش پیشرفت کنند.

هندبال در بانوان
هندبال ورزش مناسبی برای بانوان است. اگرچه بعضی از کارشناسان معتقدند که این ورزش کمی برای بانوان خشن است اما عده کثیری هم اعتقاد دارند که هندبال یکی از مناسب ترین ورزش ها برای حفظ تناسب اندام، سلامت و افزایش قدرت تفکر در خانم ها است.

هندبال علاوه بر اینکه یک ورزش سرعتی است و به سلامت قلب و عروق کمک می-کند، یک ورزش قدرتی نیز می باشد که در تقویت عضلات مختلف بدن نقش مفیدی دارد.-

اثرات بدنی هندبال
هندبال می تواند روی سیستم های مختلف بدن تاثیرات مثبتی داشته باشد.
-* آمادگی جسمانی: هندبال باعث افزایش سرعت، قدرت، استقامت، چابکی و انعطاف پذیری در فرد ورزشکار می شود.
-* آمادگی روانی: خلا-قیت و قدرت تصمیم گیری در ورزشکاران این رشته افزایش می یابد.
-* افزایش سرعت عکس العمل: ورزشکاران این رشته نسبت به افراد عادی با سرعت بیشتری به تحریکات محیطی پاسخ می دهند.
-* آمادگی فکری: افزایش قدرت تمرکز، اعتماد به نفس و توجه در این ورزشکاران بیشتر است.
-* شادابی: کسب مهارت و بازی در این رشته باعث شادابی در بازکنان هندبال می شود.

 

                                          *******************************

 

 

برخورد درمانی با آسیبهای ورزشی

اول اینکه هرگز زمانی که در هنگام ورزش دچار درد شدیم سعی نکنیم به حرکات و تمرین ادامه دهیم لذا اولین گام تو قف فعالیت ورزشی است.

*صدمات و جراحات ورزشی نیازمند اقدام فیزیوتراپی
-aآسیب هایی که سبب درد شدید و تورم و یا بی حسی در اندام شوند.
-b عدم توانایی در تحمل وزن بدن برروی اندام آسیب دیده
-c جراحات و صدماتی که ناشی از یک آسیب قدیمی اند و اکنون در آنها دچار درد شدید ـ تورم و یا ناپایداری مفصلی ( اگر آسیب قدیمی در مفصل باشد ) شده ایم.